Ο αόρατος εχθρός


    Συχνά οι άνθρωποι ρωτούν τον γιατρό τους:
    - Γιατρέ, γιατί νοιώθω συνεχώς κουρασμένος-κουρασμένη;
    Η λογική απάντηση που αρμόζει στην ερώτηση αυτή είναι:
    - Νοιώθεις διαρκώς κούραση, επειδή κουράζεσαι διαρκώς!
    Φυσικά, σπάνια κάποιος ακούει αυτή την απλή αλήθεια σήμερα.
    Η σύγχρονη πραγματικότητα καταπονεί τόσο ύπουλα τον απλό άνθρωπο στην καθημερινότητά του, ώστε αυτός δεν αντιλαμβάνεται πόση προσπάθεια σωματική και ψυχική καταβάλει στις συνήθεις του δραστηριότητες.
    Γυρίστε πίσω, 6 με 10 χρόνια και θυμηθείτε με πόση ευκολία και  ευχαρίστηση τότε εργαζόσασταν, φροντίζατε τον εαυτό σας, τον χώρο σας, την οικογένειά σας, με πόση ευχαρίστηση γυμναζόσασταν και διασκεδάζατε.
Θυμηθείτε, τότε καταναλώνατε λιγότερο αλκοόλ και είχατε λιγότερα διατροφικά προβλήματα. Αναλογιστείτε, θυμηθείτε τον εαυτό σας πως δρούσε και πως ένοιωθε πριν μια πενταετία! Εκείνη την εποχή, αναρωτηθείτε, γιατί
είχατε δυνάμεις και θάρρος; Γιατί προλαβαίνατε να ξεκουραστείτε, ενώ τώρα συχνά δεν μπορείτε να πάρετε τα πόδια σας;

    Η λογική απάντηση που σας έρχεται στο μυαλό, είναι: τώρα, σήμερα, κουράζομαι περισσότερο! Και η ερώτηση που θα σας προβληματίζει φυσικά είναι: αλήθεια, γιατί άλλαξα, τι με κουράζει τώρα;
    - Μπράβο σας! Τώρα σκέπτεστε λογικά, και αν συνεχίσετε να σκέπτεστε έτσι, αποκτώντας και λίγη ψυχολογική γνώση, σε λίγο θα γίνετε γιατροί του εαυτού σας.
    Σύμφωνα με στατιστικές από το έτος 2000 και μετά, οι άνθρωποι διαμαρτύρονται για κόπωση, κυρίως στο δυτικό ημισφαίριο και σε όλες τις ηλικίες.
    Έτσι, η παραγωγικότητα του μέσου ανθρώπου στο δυτικό ημισφαίριο έχει ελαττωθεί. Ένας βασικός λόγος βέβαια, είναι και η χρήση τοξικών ουσιών, η παχυσαρκία, κατάχρηση αλκοόλ και η έλλειψη φυσικής άσκησης (βάδισμα,
κολύμπι).
    Σήμερα, οι άνθρωποι κρυολογούν ευκολότερα (συνάχι, πονόλαιμος) σε σχέση με την δεκαετία του 1990. Εμφανίζουν πονοκεφάλους συχνότερα πλέον σήμερα. Κοιμούνται σε άτακτα ωράρια, ροχαλίζουν, έχουν υπνηλία την ημέρα, συγκεντρώνονται δύσκολα στην δουλειά τους και δυσκολεύονται να θυμηθούν τα πρόσφατα γεγονότα.
    Καταφεύγουν σε μασάζ και άλλες μυοχαλαρωτικές μεθόδους, διότι, νοιώθουν πολύ συχνά πόνο στις αρθρώσεις, στη μέση και πόνους και «πιάσιμο» στους μυς, στα πόδια, αλλά και σε όλο τους το σώμα. Και, το κυριότερο, δεν
ξεκουράζονται ακόμη και αν σταματήσουν την δραστηριότητά τους, έστω και για μερικές ημέρες (π.χ. διακοπές)!

    Μα τι συμβαίνει; Γιατί τόση κούραση; Κάτι φταίει, κάτι άλλαξε και «δεν το πήραμε χαμπάρι»! Όντως, είμαστε περισσότερο κουρασμένοι από την περασμένη δεκαετία, διότι δεν προσέξαμε τον εαυτό μας. Δεν προσέξαμε, πόσο
τον καταπονούμε καθημερινά και δεν φροντίσαμε να τον προφυλάξουμε από τις
επιθέσεις του περιβάλλοντος.
    Φυσικά, ο κάθε άνθρωπος έρχεται στην αρένα της ζωής, πιθανόν με αρνητικά βιώματα από την οικογένειά του, όπως και με περιορισμένα εφόδια, ως προς την μόρφωση και την κοινωνική του τάξη.
    Φυσικά, υπάρχουν και μερικοί άνθρωποι, που πάσχουν από διαταραχές του θυρεοειδούς, παχυσαρκία και υπνική άπνοια και αναιμία. Αυτοί, είναι πιο ευάλωτοι σαν οργανισμοί, αλλά τα προβλήματα υγείας τους ρυθμίζονται
επαρκώς από τον γιατρό τους.
    Οι περισσότεροι άνθρωποι που νοιώθουν χρόνια κόπωση και ανεπάρκεια είναι οργανικά υγιείς. Ακόμη και μια σοβαρή λοίμωξη ή ένας τραυματισμός αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά από την σύγχρονη ιατρική και η
επακολουθούσα κόπωση έχει ημερομηνία λήξης.
    Αποκλείοντας, λοιπόν, τα σωματικά νοσήματα, τεκμηριώνεται βάσει επιστημονικών στατιστικών, ότι το άγχος της καθημερινότητας, μπορεί να κουράζει, όμως δεν αποτελεί τον πραγματικό εχθρό στις επιδόσεις μας. Να
σημειωθεί, ότι χρόνια κόπωση εμφανίζουν και έφηβοι, με αποτέλεσμα να χάνουν ώρες μαθημάτων στο σχολείο και να περιορίζεται έτσι, η κοινωνική και η ψυχοδιανοητική τους ανάπτυξη. Το ποσοστό τους ευτυχώς είναι μικρό (μέχρι
0,5% στους 6 μήνες). Πως εξηγείται αυτό το φαινόμενο της κόπωσης των
εφήβων; Γεννήθηκαν κουρασμένοι; Φυσικά και όχι!
    Όλες οι σύγχρονες επιστημονικά τεκμηριωμένες έρευνες συγκλίνουν σε
κοινά συμπεράσματα:


    1. Ο κυριότερος παράγοντας της κούρασης μας, είναι η θλίψη, η απογοήτευση από τη ζωή και σε μερικούς και η κατάθλιψη.
    2. Ο δεύτερος βασικός παράγοντας είναι η νοοτροπία μας απέναντι στην αρρώστια, στα σωματικά συμπτώματα, στον πόνο, στην κόπωση γενικά. Έχουμε μάθει:
        α. Να αναζητούμε μανιωδώς τις αιτίες που «κακοπαθιώμαστε»!
        β. Να μεγαλοποιούμε τα συμπτώματα του αγώνα της επιβίωσής μας.
        γ. Να προδίδουμε μπροστά στο φάντασμα της κούρασης την αποτελεσματικότητα και εν τέλει την αξιοπρέπειά             μας.
    3. Αντιμετωπίζουμε τους σωματικούς πόνους, την κακοκεφιά, τη νευρικότητα και την καθημερινή καταπόνησή μας με αυτολύπηση. Μέγα λάθος! Το τελευταίο που έχουμε να κάνουμε, εάν θέλουμε να βελτιωθεί η
επίδοση του οργανισμού μας, είναι να εστιάζουμε την προσοχή στις ενοχλήσεις μας, να μεμψιμοιρούμε και φυσικά, μέσω αυθυποβολής, να «θεριεύουμε» τις ενοχλήσεις μας!
    4. Έχετε παρατηρήσει, ότι οι περισσότεροι που βγαίνουν στην σύνταξη, εκτός και αν ήδη κάνουν και δεύτερη δουλειά, οι συνταξιούχοι λοιπόν, αρχίζουν να επισκέπτονται συστηματικά γιατρούς όλων σχεδόν των ειδικοτήτων. Γιατί άραγε να νοσούν ξαφνικά;

    Είναι γενικά αποδεκτό, ότι ο άνθρωπος επηρεάζεται ως προς τις δυνάμεις του και από τη γνώμη που έχει η κοινωνία γι’ αυτόν. «Σύνταξη λόγω γήρατος», γράφεται στο βιβλιάριο του συνταξιούχου. Γήρας σημαίνει φθορά, αρρώστια, θάνατος! Τι να περιμένει, εκτός από τη σύνταξή του, ένας συνταξιούχος; Πώς να
μην είναι θλιμμένος;


    Από όλα τα παραπάνω συμπεραίνουμε, ότι οι περισσότεροι άνθρωποι νοιώθουν κουρασμένοι και αδύναμοι, διότι:
        Νοιώθουν απογοητευμένοι και θλιμμένοι!
    Αποδέχθηκαν να εστιάζουν στην δυστυχία και στη συμφορά, απ’ όπου και αν προέρχεται αυτή (άμεσο         περιβάλλον, ΜΜΕ κ.λπ.)!
        Συνήθισαν να φοβούνται και να παραιτούνται εύκολα μπροστά σε κάθε δυσκολία!

    Φταίνε οι ίδιοι; Φταίμε εμείς; Φταίνε οι καταστάσεις, ο καιρός, τα ΜΜΕ, η κοινωνία, ποιος ξέρει;
    Τι σημασία έχει;
    Εξάλλου, η δυστυχία δεν θεραπεύεται, διότι δεν αποτελεί αρρώστια! Απλά, εκδιώκεται, πολεμιέται, αδίστακτα κατατροπώνεται! Ο δρόμος ενάντια στη δυστυχία, είναι μονόδρομος!

    Για να μην τυραννιόμαστε πια από την κόπωση της καθημερινότητας και την θλίψη της αδυναμίας μας, ας μάθουμε τα παρακάτω:
            1. Να συνηθίσουμε να ανακαλύπτουμε κερδοφόρες τακτικές (διότι θλίψη σημαίνει απώλεια)!
       2. Να επιμένουμε εκεί, όπου αποτυγχάνουμε και να παραδεχόμαστε, ότι δεν έχουμε δράσει σωστά και για αρκετό χρόνο!
        3. Να πάψουμε να σκεπτόμαστε βλακωδώς, ότι ο αισιόδοξος, που σκέπτεται και κινείται αποφασιστικά, δεν είναι αφελής, απλά, βλέπει την δυστυχία δίπλα του και για να την εξοντώσει σκέπτεται και δραστηριοποιείται με δυναμισμό και αποφασιστικότητα!
        4. Όσο φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε τις αντιξοότητες, τόσο πιο πίσω θα πηγαίνουμε. Ε! Αρκετά! Πόσο πίσω πια; Στο τέλος βρίσκεται ο γκρεμός!
Όσοι διαβάσατε τα παραπάνω, δοκιμάστε:

 

  • Στις πράξεις σας να είστε αποτελεσματικοί!
  • Τα λάθη σας να τα αντιμετωπίζετε με ρεαλισμό!
  • Στις αντιξοότητες της ζωής να αντιστέκεστε με πείσμα!
  • Στα συναισθήματα θλίψης, να προτάσσετε την λογική (ουδείς αξιολύπητος, αλλά άξιος των πράξεων του)!
  • Στις απειλητικές καταστάσεις να ελίσσεστε με απώτερο σκοπό να βαδίσετε μπροστά με γρήγορα ή αργά βήματα. Λίγο μετράει.
  • Σταθερά μπροστά!

    Εάν ακολουθήσετε, για ένα χρονικό διάστημα 6 μηνών και πάνω, τις παραπάνω συμβουλές, θα διαπιστώσετε, ότι η κούραση της καθημερινότητας ολοένα και θα εξαφανίζεται!
    Είσαστε κουρασμένοι, γιατί είσαστε απογοητευμένοι, στεναχωρημένοι και θλιμμένοι! Πάρτε το χαμπάρι! Κάποιοι παίζουν το παιχνίδι της θλίψης για να αναχαιτίσουν τα δημιουργικά σας έργα και την πορεία σας στη ζωή και την
ευτυχία!


    Και μην ξεχνάτε:
        … « δεν ξέρω αν η σωτηρία της ψυχής είναι σ’ αυτήν ή την άλλη ζωή,

            όμως η Σωτηρία του Κράτους είναι ή ΤΩΡΑ ή ΠΟΤΕ…»!
                                                                        Καρδινάλιος Richelieu
                                                                        Υπουργός Εξωτερικών επί Λουδοβίκου ΧΙV
                                                                        Εμπνευστής του διπλωματικού δόγματος «Raison d’ etat».


Πάντως είμαι σίγουρη, ότι τον Richelieu δεν θα τον απασχολούσαν ιδιαίτερα οι ψυχοσωματικές του ενοχλήσεις, συμπεριλαμβανομένης και της κούρασης του!

 


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. ESSENTIALS OF PHYCHOSOMATIC MEDICINE, JAMES L. LEVENSON, M.D., Chronic Fatigue and Fibromyalgia Sydromes
2. THE AMERICAN JOURNAL OF PSYCHIATRY, May 2013, “Prevalence and Correlates of Prolonged Fatigue in a U.S. Sample of Adolescents”,
Femke Lamers, Ph.C, et al.