Ένας σύγχρονος τρόπος σκέψης


    Όλοι έχουμε ζήσει καταστάσεις, όπου, ενώ ξεκινήσαμε ένα σχέδιο με ενθουσιασμό και αποφασιστικότητα, σταδιακά αρχίσαμε να νοιώθουμε κούραση, αδιαφορία και έτσι το εγκαταλείψαμε.
    Η πιο συχνή περίπτωση είναι όταν το σχέδιο μας δεν είχε την εξέλιξη που περιμέναμε, διότι μας παρουσιάστηκαν πολλά εμπόδια. Έτσι, σταδιακά και εμείς απογοητευτήκαμε και το εγκαταλείψαμε αυτό το ίδιο μαζί με τα όνειρα που κάναμε γύρω από αυτό.
    Συχνότερα ακόμα συμβαίνει κάποιο σχέδιο μας να πηγαίνει καλά αρχικά και αργότερα να δέχεται επιθέσεις από εξωτερικούς παράγοντες και να ναυαγεί, αφού όμως πρώτα πάλι εμείς το εγκαταλείψαμε, εφόσον δεν μας αντάμειβε ψυχολογικά, αντί να αναζητήσουμε τι πηγαίνει λάθος.
    Έχουμε συνηθίσει να οργανώνουμε σχέδια και να κινητοποιούμαστε για την πραγματοποίησή τους με απώτερο κίνητρο την επιτυχία. Τα κίνητρά μας είναι λοιπόν συναισθηματικά ή και ενστικτοσυναισθηματικά, αφορούν δηλαδή την ικανοποίηση των βαθύτερών μας επιθυμιών.
    Όταν κερδίζουμε χαιρόμαστε, όταν χάνουμε λυπόμαστε, όταν ταλαιπωρούμαστε θυμώνουμε, όταν προσπαθούμε πολύ για λίγο κέρδος απογοητευόμαστε, χάνουμε τον ενθουσιασμό μας όταν κάτι καθυστερήσει να πραγματοποιηθεί, χάνουμε και την αισιοδοξία μας όταν οι προοπτικές της επιτυχίας μας φαίνονται λίγες, μειώνεται η αυτοπεποίθησή μας όταν κάνουμε λάθος ή έχουμε κάποια αποτυχία.
Φοβόμαστε να επιλέγουμε εναλλακτικές λύσεις στα προβλήματα μας και χρειαζόμαστε εγγυήσεις για να φανταστούμε μια καλύτερη ζωή!

    Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι οι ψυχοδιανοητικές λειτουργίες που θα μας κινητοποιήσουν στα σχέδιά μας εύκολα παροπλίζονται, όταν δεν τις παροτρύνει ένα θετικό συναίσθημα, ένα θετικό αποτέλεσμα.
    Το μυαλό μας λοιπόν είναι υποταγμένο στο συναίσθημα. Πρώτα προσδοκούμε την επιτυχία και κατόπιν καταστρώνουμε λογικά σχέδια για την πραγματοποίησή της!
    Σκεπτόμενοι με συναισθηματικά κίνητρα γινόμαστε προβλέψιμοι στην δράση και ευάλωτοι σε καταστάσεις που σαμποτάρουν τα όνειρά μας. Έτσι, όποιος επιθυμεί να μας αναχαιτίσει είναι εύκολο: του αρκεί να επηρεάσει την κινητοποιό δύναμη, το συναίσθημά μας, την γεννήτρια κάθε επιτυχίας μας, για να αναστείλει τα σχέδιά μας και την δραστηριοποίησή μας.
    

    Οι άνθρωποι, οικογένειες, κοινωνίες, κράτη έχουν την τάση να ζουν σε ομάδες καθότι ο άνθρωπος είναι εκ φύσεως «ον πολιτικόν». Αναπόφευκτα, οι άνθρωποι συγκρίνονται μεταξύ τους και επιδιώκουν να μοιάζουν οι ζωές και οι επιδόσεις τους. 

    Όταν ένα άτομο σκεφτεί να δημιουργήσει κάτι νέο, διαφορετικό, τότε είναι φυσικό η κοινότητα που το περιβάλλει να αντιδράσει λίγο ή πολύ! Διότι η κοινωνία κατά πλειοψηφία τείνει να διατηρεί την σταθερότητα που έχει και να αναχαιτίζει κάθε νεωτερισμό. Οι κοινωνίες έχουν μεγάλη αδράνεια και αρνούνται ρηξικέλευθες μεταβολές!
    Η διαφορετικότητα στην σκέψη και στην δράση θα αναχαιτιστεί από την πλειονότητα του κοινωνικού συνόλου με συναισθηματική επίθεση στο άτομο που την προτείνει.
    Το άτομο όμως δεν αποτελεί μόνο μέλος μιας κοινωνίας, αλλά και ανεξάρτητη προσωπικότητα. Τα νέα ξεκινήματα θα αναβληθούν μόνο, εφόσον ο άνθρωπος επιτρέψει στους άλλους να του κλέψουν τον ενθουσιασμό του.
    Ο άνθρωπος όμως έχει καθήκον προς τον εαυτό του για την ψυχοδιανοητική του ισορροπία, να σεβαστεί και να ακολουθήσει τα συναισθήματα που τον κινητοποιούν ώστε να εξελίσσεται δημιουργικά σε όλη του τη ζωή.
    

               ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΟΝ ΘΗΣΑΥΡΟ ΤΗΣ                                         ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΨΥΧΗΣ.


    Ξεπηδούν αυτόματα ανάμεσα στις σκέψεις και στα όνειρά κάθε ανθρώπου. Γεννιόνται από τις επιτυχίες του στη ζωή και μπορούν να τον συνοδεύουν δυναμικά σε κάθε δημιουργική προσπάθεια! Τα θετικά συναισθήματα ανήκουν στον άνθρωπο, αποτελούν ένα κομμάτι της ψυχής του που δεν πρέπει να επιτρέψει σε κανέναν να του τα κλέψει, να τα χάσει γιατί χάνει ένα κομμάτι από τον εαυτό του.
    Τα θετικά συναισθήματα, όντως χάνονται, εξασθενίζουν μετά από συστηματικές ψυχολογικές επιθέσεις από το περιβάλλον. Έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή μας, όπου με απόγνωση συνειδητοποιούμε ότι χωρίς να το καταλάβουμε καταντήσαμε να ζούμε στα ερείπια μιας γκρεμισμένης ζωής, μιας ζωής όπου άλλοτε ήταν οργανωμένη και έσφυζε από την δράση και τον ενθουσιασμό μας!
    Και τότε αναρωτιόμαστε: που πήγε όλος αυτός ο ενθουσιασμός; Τόσο γρήγορα έχασα τις δυνάμεις μου; Πως κατάντησε η ζωή μου έτσι; Αυτός και μόνο ο συλλογισμός φτάνει για να συνειδητοποιήσουμε ότι εάν κάποιος θέλει να επιτύχει στα σχέδιά του, ας βάλει σαν πρώτιστο σκοπό να διαφυλάξει: Τον ενθουσιασμό του: μακριά από όσους βάζουν εμπόδιο στα σχέδιά του. Την αισιοδοξία του: μακριά από όσους είναι μάντεις κακών και κινδυνολογούν. Τη δημιουργικότητά του: μακριά από τους τεμπέληδες. Τη φαντασία του: μακριά από τους υλιστές – τσιγκούνηδες. 2
    Την έμπνευσή του: μακριά από τους ξεροκέφαλους δογματικούς και συντηρητικούς. Το θάρρος του: μακριά από τους δειλούς. Την πίστη στις ικανότητές του: μακριά από τους επικριτικούς. Την ελευθερία να ονειρεύεται: μακριά από τους προσγειωμένους. Την φιλοδοξία του: μακριά από τους βολεμένους.

    Ο κάθε επιτυχημένος άνθρωπος αυτές περίπου τις τακτικές ακολουθεί μέχρι σήμερα και θα συνεχίσει από ότι φαίνεται να τις ακολουθεί και στο μέλλον.

    Έτσι κατορθώνει να μην επηρεάζεται συναισθηματικά, να μην χάσει τους στόχους του, την κινητήριο δύναμη της ψυχής του, ένα κομμάτι της ψυχής του, ένα κομμάτι από τον εαυτό του, τα ΘΕΤΙΚΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ!
    Σήμερα, όπου διανύουμε αισίως την 3η μ. Χ. χιλιετία, έχουμε τα ερεθίσματα να ξεπεράσουμε τα σκεπτικά και την νοοτροπία του παρελθόντος και να διευρύνουμε τον τρόπο που βλέπουμε τη ζωή, τον εαυτό μας, τα έργα μας!
                                        ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ!


    Προκειμένου να προχωρήσουμε στη ζωή, υπάρχει και ένας άλλος τρόπος πλην των συναισθηματικών κινήτρων, ένας άλλος τρόπος χαράς και δημιουργίας.
    Φυσικά και τα συναισθήματα θα αποτελούν πάντα μια κινητήριο δύναμη της ανθρώπινης δράσης, αλλά υπάρχει και ένας άλλος πιο ασφαλής και ανεξάρτητος τρόπος για την ατομική μας κινητοποίηση. Αυτό είναι το μήνυμα του 21ου αιώνα!
    Στα πλαίσια κάθε δημιουργικής μας προσπάθειας, μπορούμε να εκμεταλλευτούμε κάθε πρόκληση ή επίθεση από την κοινωνία, αρκεί να την αντιμετωπίσουμε σαν ευκαιρία να μετρήσουμε τις δυνάμεις μας!
    Για παράδειγμα: όταν κάπου συναντάμε ένα εμπόδιο στα έργα μας, ας το δούμε σαν ευκαιρία να μετρήσουμε πόση δύναμη διαθέτουμε για να το παρακάμψουμε ή να το υπερπηδήσουμε.


           ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟ, ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΚΗ ΣΚΕΨΗ                                                         ΚΑΙ ΚΡΙΣΗ.


    Εμείς μετράμε πλέον διανοητικές, πνευματικές δυνατότητες, εστιάζουμε την προσοχή μας σε αυτές. Ο ενθουσιασμός ακολουθήσει ή δεν ακολουθήσει δεν θα μας επηρεάσει, γιατί εμείς θεωρούμε σημαντικότερες, δίνουμε προβάδισμα στις διανοητικές μας δυνάμεις. Επιδιώκουμε δηλαδή να καλλιεργήσουμε έναν εξυπνότερο εαυτό και πιστεύουμε ότι ο εξυπνότερος εαυτός θα είναι και ευτυχέστερος. Πιστεύουμε δηλαδή ότι η πηγή της ευτυχίας μας είναι το μυαλό μας! 


Ας αντιμετωπίσουμε έναν απαισιόδοξο με αδιαφορία, σκεπτόμενοι πόσο χαμηλού διανοητικού επιπέδου είναι!
Τόσες ευκαιρίες υπάρχουν στη ζωή, καμία δεν είδες κακόμοιρε άνθρωπε; Εγώ πως τις βλέπω; Πως θα επηρεαστούμε λοιπόν από την απαισιοδοξία του όταν προβάλουμε ένα τόσο ρεαλιστικό και λογικό επιχείρημα; Και αν σκεφτούμε πιο λογικά θα διαπιστώσουμε ότι ποτέ δεν θα ανακαλύπταμε πόσο αυξημένη αντίληψη και ευελιξία διαθέτουμε αν δεν υπήρχαν οι απαισιόδοξοι στη ζωή μας, γιατί να τους αποφεύγουμε λοιπόν;

  • Πως μετράμε την δημιουργικότητά μας; Όταν πλησιάσουμε έναν τεμπέλη, θα ανακαλύψουμε πόσο δυστυχισμένη, έρημη και φτωχική ζωή ζει και πόσο τραγικός είναι μέσα στην άγνοιά του!
  • Πως θα διαπιστώσουμε πόσο πλούσια φαντασία διαθέτουμε; Όταν συναντήσουμε έναν τσιγκούνη και συνεχίσουμε να διατηρούμε το κέφι μας για ζωή! Ας χάσω, θα βρω τρόπους να αναπληρώσω, στη ζωή τίποτα δεν είναι σταθερό!
  • Πως θα ανακαλύψουμε την ευστροφία μας; Όσο και αν φαίνεται απίθανο, η δύναμη να διατηρούμε την έμπνευσή μας και να βρίσκουμε εναλλακτικές λύσεις κάτω από την πίεση και τις αυστηρές επικρίσεις δογματικών ή συντηρητικών ανθρώπων, αποτελεί την καλύτερη δοκιμασία για να αποδείξουμε στον εαυτό μας πόσο έξυπνοι είμαστε! Ας μην φοβόμαστε πια τις ερωτήσεις του! Πως τολμάς να σκεφτείς κάτι τέτοιο θα ρωτήσει!
  • Απλά μου ήρθε μια καλή ιδέα και σκέφτηκα ότι αξίζει να την δοκιμάσω στην πράξη!
  • Πως θα μετρήσουμε το θάρρος μας; Απλά, αντιμετωπίζοντας έναν κίνδυνο καταφέρνουμε να ξεπερνάμε τον φόβο και να εντοπίζουμε τις αδυναμίες του προσώπου ή της κατάστασης που μας απειλεί. Χτυπώντας το επικίνδυνο στο αδύνατό του σημείο ο κίνδυνος παύει να υφίσταται για εμάς!

    Πόση αυτοπεποίθηση διαθέτουμε; Θα το διαπιστώσουμε με το να διορθώνουμε τα λάθη μας φανερά, δηλώνοντας «έκανα λάθος», διορθώνοντας τα ενώπιον όλων αδιαφορώντας για τους επικριτές μας.
    Έχουμε ικανότητα να ονειρευόμαστε; Ας τολμήσουμε να ονειρευόμαστε συχνά μια καλύτερη ζωή γιατί τα όνειρα αποτελούν την πρώτη ύλη, τον χάρτη για την διέξοδο από τα αδιέξοδα! Καλύτερα τρελά όνειρα παρά τρελό μυαλό!
    Πόση διορατικότητα διαθέτουμε; Ας τολμήσουμε να αποδεχτούμε, να δηλώσουμε και να περιγράψουμε τις φιλοδοξίες μας στην κοινωνία όπου ζούμε. Έτσι δεσμευόμαστε να τις πραγματοποιήσουμε. Τότε θα αντιληφθούμε πόσο διορατικοί μπορούμε να γίνουμε!

    Αντιμετωπίζοντας πλέον τη ζωή και την κοινωνία λογικά, μετράμε τις ψυχικές και διανοητικές δυνάμεις μας και συνυπάρχουμε ομαλά με τον διπλανό μας. Γινόμαστε πιο δυνατοί σαν άτομα και πιο ανθρώπινοι σαν μέλη μιας κοινωνίας.
    Όσο περισσότερο κοινωνικοί είμαστε, τόσο συχνότερα θα ακονίζουμε το μυαλό μας. Το συναίσθημα και η ευτυχία μας δεν θα είναι ευάλωτα και η λογική, η κρίση, η διορατικότητά μας θα γιγαντώνονται.
    Όταν το κίνητρό μας είναι η συναισθηματική ανταμοιβή, κινδυνεύουμε από τους κλέφτες της ψυχής μας, αυτούς που μπαίνουν εμπόδιο στην ικανοποίηση των αναγκών μας.
    Όταν όμως το κίνητρό μας είναι η ρεαλιστική εκτίμηση των δυνατοτήτων μας, τότε δεν κινδυνεύουμε από κανέναν. Θα γινόμαστε όλο και πιο αποτελεσματικοί χωρίς να ρισκάρουμε την ψυχική μας ισορροπία.
    Μέχρι σήμερα μάθαμε να κερδίζουμε την ευτυχία δρώντας και ζώντας αμυντικά αποφεύγοντας τις στεναχώριες και όσους μπορούν να μας στεναχωρήσουν. Αυτή την τακτική μπορούμε να την συνεχίσουμε.
    Όταν όμως σήμερα μαθαίνουμε ότι υπάρχει ένας σύγχρονος τρόπος σκέψης, ένας άλλος δρόμος για να επικρατήσει η χαρά μέσα μας:

 

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ,
ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ!!!
Εμείς τι διαλέγουμε;
ΛΟΓΙΚΗ ή ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ;
ΜΗΠΩΣ ΗΡΘΕ Ο ΚΑΙΡΟΣ
ΝΑ ΜΕΤΡΗΣΟΥΜΕ
ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΑΣ;