Bullying: Γονείς ενημερωθείτε!

Οι επιπτώσεις της σχολικής κακοποίησης στην ψυχική και την
σωματική υγεία του παιδιού και του ενήλικα.


    Διεθνείς στατιστικές μελέτες επιβεβαιώνουν ότι τα παιδιά που γίνονται στόχος κακοποίησης από τους συμμαθητές τους βιώνουν έντονα συναισθήματα ταπείνωσης, απομόνωσης, φόβου, κατάθλιψης, ενοχών και αυτοκτονικού ιδεασμού.
    Μετά το 1950 η συχνότητα του bullying αυξήθηκε. Σχεδόν το25% των παιδιών έχουν εκτεθεί σε bullying περιστασιακά και 15% απ’ αυτά έχουν συστηματικά κακοποιηθεί από τους συμμαθητές τους.
    Σύγχρονες στατιστικές δείχνουν ότι “το 40 -80% των παιδιών της σχολικής ηλικίας έχουν υποστεί bullying κατά την διάρκεια της σχολικής τους ζωής” (Am. Psychological Assoc.).

    Τα θύματα είναι συνήθως αγόρια, ανήκουν σε οικογένειες με χαμηλή κοινωνική και οικονομική κατάσταση ή ζουν σε ιδρύματα. Και στις δύο περιπτώσεις το παιδί στερείται το ενδιαφέρον του γονιού ή κάποιου φροντιστή, συνειδητοποιεί ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται για εκείνο, είναι θλιμμένο, κλείνεται στον εαυτό του και φοβάται να εξωτερικεύσει τα συναισθήματα του, καθότι πιστεύει ότι κανείς δεν θα ενδιαφερθεί για το πρόβλημα του.
    Οι εμπειρίες του bullying ακολουθούν το παιδί και στην ενήλικη ζωή του, μέχρι και 40 χρόνια μετά το σχολείο!     Συστηματικά κακοποιημένα παιδιά εμφανίζουν στην ενήλικη ζωή και μέχρι τα 50 τους χρόνια ψυχικές διαταραχές (άγχος, κατάθλιψη), αυτοκτονικότητα, κακή σωματική υγεία ακόμη και χαμηλή διανοητική ανάπτυξη σε σύγκριση με τους συνομήλικους τους που δεν έχουν υποστεί σχολική κακοποίηση.
    Φυσικά όλα αυτά τα προβλήματα έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην μορφωτική εξέλιξη των εφήβων και στην μετέπειτα επαγγελματική τους αποκατάσταση. Αρκούνται σε χαμηλόμισθα επαγγέλματα, πολλοί είναι άνεργοι και το
χειρότερο όλοι τους δεν έχουν φιλοδοξίες στη ζωή. Πιστεύουν ότι δεν αξίζουν την κοινωνική εξέλιξη!

    Είναι φανερό ότι το bullying τσακίζει την αυτοεκτίμηση και την  αυτοπεποίθηση του ενήλικα, όχι μόνο του παιδιού!

    Τα θύματα του δεν εμπιστεύονται την κοινωνία, και δύσκολα αναζητούν βοήθεια, όταν αρρωστήσουν ή βρεθούν σε ανάγκη! Δεν χαίρονται την ζωή τους ακόμη και όταν όλα πηγαίνουν καλά! Αποφεύγουν να συμβιώσουν, να παντρευτούν, να κάνουν παιδιά. Πολλές φορές μπορεί να εκδηλώσουν αισθήματα εκδικητικότητας.

    Το χειρότερο όμως είναι ότι, ακόμη και αν αποκτήσουν παιδιά, με την απογοητευμένη, φοβική στάση τους, τα περιορισμένα εισοδήματα, την φτωχή επικοινωνία με τα παιδιά τους, εμπνέουν και σ’ αυτά την χαμηλή αυτοεκτίμηση τους, καθιστώντας τα έτσι δυνητικά θύματα για bullying!

    Έτσι ο κύκλος του bullying «περνά» και στην επόμενη γενιά, δεν σπάει εύκολα!

    Αλλά, φυσικά, και όσα παιδιά κακοποίησαν τους συμμαθητές τους δεν έχουν καλύτερη εξέλιξη. Τα συναντάμε συχνότερα σε αναμορφωτήρια, στις φυλακές, στις ουσιοεξαρτήσεις, στην παραβατικότητα, γενικά σε μια κολασμένη μετέπειτα ζωή. Ως γονείς είναι αυταρχικοί, τιμωρητικοί και εμπνέουν φόβο και μίσος στα παιδιά τους.

    Ακόμη και τα παιδιά που είναι αυτόπτες μάρτυρες σε bullying εκδηλώνουν αισθήματα φόβου, θυμού, ενοχής και θλίψης. Αν είναι συχνά μάρτυρες σχολικής κακοποίησης μπορούν να εκδηλώσουν συμπεριφορά παρόμοια με εκείνη που υφίστανται τα θύματα της κακοποίησης.


    Το bullying καταστρέφει ζωές, τις αδύνατες ψυχές των παιδιών είτε είναι θύματα είτε είναι θύτες, γι’ αυτό είναι επείγον θέμα οι γονείς να αφυπνιστούν!


    Να πλησιάσουν τα παιδιά τους, να βρίσκονται σε διαρκή διάλογο μαζί τους, έτσι ώστε τα παιδιά τους να μην φοβούνται να τους ανοιχτούν και να εκμυστηρεύονται τα προβλήματα τους.
    Φυσικά το να είσαι γονιός, εκτός απ’ την αυτονόητη αγάπη, σημαίνει ευθύνη, σημαίνει υπομονή, σημαίνει κατανόηση, συμπαράσταση και το κυριότερο αυτοπειθαρχία για να ακολουθούν και οι ίδιοι όσα συμβουλεύουν τα παιδιά τους.
    Η κούραση της καθημερινότητας, ο αγώνας για την επιβίωση, τα προβλήματα στο ζευγάρι θα υπάρχουν πάντα!     Χρειάζεται αγώνας για να παραγκωνισθούν, έτσι ώστε να μην έχουν αντίκτυπο στις ευάλωτες ψυχές των παιδιών τους.

    Χρειάζεται αγώνας για να είσαι γονιός, να στηρίζεις την παιδική ψυχή με στοργή, βάζοντας στην άκρη τα προβλήματα σου.


    Αξίζει όμως τον κόπο! Γονείς αγωνισθείτε όλοι σας για να ζήσουμε όλοι μας σε μια καλύτερη κοινωνία!

                                                                        Βιβλιογραφία:  Am. Journ. of Psychiatry,   Jul. 2014